چراغ ديده به راحت

يك سلام پر رنگ و چند تا نقطه چين به علامت چند سوال كمرنگ كه وقتي مي آي مي روند و وقتي مي روي دوباره بر مي گردند و يك دقيقه سكوت به احترام تمام لحظه هايي كه رفتند تا بمانند ... خوبي عزيز؟ ببخش اگه خودكارم خجالت مي كشه اسمت بنويسه ! آخه مرواريد هاي چشمام كه ميان واسه تو با خودش مي گه چشماي اون واسه عظمت تو بارونين اون وقت چه طوري دل اون لياقت حتي نوشتن اسم تو رو داشته باشه ؟؟؟ واي خدا جونم دلم .... حق با توست عزيزم من دوباره ... من امروز باز هم از آن دوباره ها شدم از آن هايم كه آرزوشون تنها به پايان رسيدن در معبد نارنجي شانه هاي توست .... و من همچون غربت در رداي آغوش بي كران ... با تو بودن قصه شيريني است به وسعت تلخي تنهايي و داشتن تو فانوسي به روشنايي هرچه تاريكي و با توبودن را نمي توان نوشت نمي توان گفت و حتي نمي توان سرود در درياي بي كسي به انتظار ساحل مي نشينم و مي مانم تا ابد و تا وقتي كه شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشويد ...تپش هاي نا منظم قلب عاشقم را آن قدر با ريسمان تمنا به ضريح نقره اي چشمانت مي بندم كه فقط يك روز محض خاطر آن آوارگان تپه ي عاشقي شقايق حريم آسماني قلبت را به سوي اعتماد يك مجنون بي تيشه بگذاري ! ديوانه ي تو همچنان مجنون است ! اين نامه براي توست ...

قلبم داره تير مي كشه .. عرق سرد مي كنم .. سر گيجه .. لرزش بدن .. نه ولش كن با يك آرام بخش روبراه ميشم چرا مامان و بيدار كنم

چرا بهتر نشدم بعد 2 تا آرام بخش ؟ چشمام دارن سياهي ميرن ... مامان حالم خوب نيست نمي دونم چرا ....

فشار 7 تزريق سرم !!! ميبيني عزيز رگ واسه تزريق پيدا نمي كنن اينم از مضرات چاقي !!! سوراخ سوراخم كردن بازم رگ پيدا نكردن بالاخره از پشت دستم تزريق كرد ...

نمي دانم چرا من را به جرم برتري احساس به عقل متهم مي كنند ؟؟ تو كه قانون عشق منو تفسير مادي دادي يك تبصره هم واسه اين آدما پيدا كن ... عزيزم بذار اينو اعتراف كنم عاشق اون لحظه هام كه واست شعر مي خونم تو و من ... نمي دوني .... هنوزم سرم داره گيج ميره ! پيدا كردم بوسه بوسه بوسه اگه گفتي؟ آره بوسه به تك نگين حلقه ي عاشقي ..تو حاشيه عشقمون با خط هاي ناز و سايه روشناي آسمونيش و سايبون مخمليش يه دفعه چه اتفاقي افتاد؟ چيزي كه گفتم مجازاتش به اندازه چند تا دوستت ندارمه ؟ واسه ديه اين حرف آوردن يك قلب شكسته كافي نيست قاضي منزلگه عشق ؟ اين دل كه تا حالا هزاربار آرزو كرده جلوي چشماي نازت قربوني شه

تو كي اومدي ؟ دستمو بگير واي چه قدر آرومم ... نكننننننننن زشته الان پرستاره مياد نكنننن ... تك نگين دل ديوانه ام تا صبح و سپيده چيزي نمونده ... نه عزيزم هميشه شبه تا يك روزي تو از راه دور بياي و يك ذره نور بپاشي رو غريبي اين ثانيه ها

 تو اينجا چيكار ميكني ؟

چقدر دلم تنگ شده ... خدا چرا من؟ چرا من بايد لايق اين حس مي شدم؟ چرا من؟ مگر من چه كرده بودم ... پاداش كدام صواب ناكرده بود حضور آسمانيش؟پروردگارم ! نمي هراسم از هيچ دشمني چرا كه تو در كنارمي و تو آري تو مهربانم  نيز همراهمي ...آري تو بهترين همراه هميشگيم .... هر شب كنار پنجره ماندم براي تو شعري براي انتظار تو خواندم براي توابري ترين نگاه خودم را از ابتدا تا انتهاي كوچه دواندم براي تواينجا جايي است كه مي نويسم براي تو دورم از تو اما با تو...به زودي باز خواهي گشت ميان من ، ميان ما ، ميان خورشيد و ماه ....سرزمين من و تو تا زماني كه چشم مي گشايي لطافت شبنم  نور ماه را ميان دستانت حس كنيعشق من ، عشق ما ... سرزميني كه ميراث ماندگار شيرين و فرهاد .... ليلي و مجنون ... است و ميراث من و تو وهزلران هزار عاشقي خواهد شد كه به شوقپرواز رسيدن ، درد جانكاه دوري ، كندن كوهي از جنس نيستس براي رسيدن به هستي و رسيدن به تنها قطعه الماس با ارزش دنياي من ، دنياي تو ...آري احسانم باز خواهي گشت و آنجا كه نگاهم به شوق نگاهت جان گيرد ... زمان مي ايستد ... ستاره ي دنباله دار من و تو ... اين بار رهگشاي آسمان عشق ما خواهد شد و دريا مي خندد آري دريا مي خندد ... دندان هاي دريا كف هاي سفيد عاشقي و لبهايش آسمان ما ...به اميد آن روز كه اركيده هاي بنفش دلم را فرش گستران قدم هايي كنم كه با هر گام ... استواري كوه و با هر نگاه ... لطافت بال پروانه را برايم به ارمغان آورد ...